Jak zrobić paczkę dubbingową

Zrobienie paczki to cztery zadania: wybrać scenę, napisać kwestie, dopasować je do obrazu i doprowadzić wideo do formatu, który gra potrafi zdekodować. Praca jest w tym trzecim.

Zacznij od tego, czego wolno ci użyć

To jest pierwsze, bo właśnie przez to zdejmuje się opublikowane paczki, i bo decyzję dużo łatwiej podjąć, zanim spędzisz trzy godziny na rozpisywaniu czasów. Paczka, którą robisz i trzymasz na własnym komputerze, to sprawa między tobą a twoimi znajomymi. Paczka, którą publikujesz, to rozpowszechnianie zawartego w niej materiału wszystkim, którzy ją pobiorą.

W praktyce spycha to publikowane paczki ku czterem źródłom: materiałom nakręconym przez ciebie, dziełom na wolnych licencjach, materiałom w domenie publicznej i wszystkiemu, na co masz wyraźną zgodę. To węższe pole niż cały internet i dużo szersze, niż brzmi na początku — sama domena publiczna to stulecie kina, a duża jego część to dokładnie ten przesadzony melodramat, pod który ta gra powstała.

Nic na tej stronie nie jest poradą prawną, a przepisy różnią się w zależności od kraju. Nie budzi wątpliwości strona praktyczna: paczka zrobiona ze współczesnego filmu to paczka, którą się zdejmuje, a godziny spędzone na rozpisywaniu czasów znikają razem z nią.

Wybór sceny, która dobrze się gra

Większość tego, czy paczka jest zabawna, rozstrzygnęła się, zanim napisano choć jedną kwestię.

• Od sześćdziesięciu do dziewięćdziesięciu sekund

  Dość długo, by coś zbudować, dość krótko, by pokój chętnie obejrzał czterech różnych ludzi w tej samej scenie. Pierwszym odruchem każdego autora paczek jest wydłużanie, a każdy doświadczony nauczył się tego nie robić.

• Dwie osoby, które się nie zgadzają

  Kłótnia daje każdemu grającemu kształt, z którym może pracować. Monolog każe mu wymyślić go z niczego, co jest znacznie trudniejszym zadaniem i znacznie gorszą pierwszą paczką.

• Twarze, które widać

  Grający patrzy na usta i miny, żeby wiedzieć, gdzie trafić. Scena kręcona od tyłu, w ciemności albo w ciągłym ruchu nie daje mu nic, do czego mógłby się dostroić.

• Zostawione ciszę

  Oprzyj się pokusie ciasnego montażu. To w pauzach dzieją się najzabawniejsze występy, a paczka docięta do nieprzerwanego dialogu odebrała pokojowi jego najlepszy materiał.

Pisanie i rozpisywanie czasów kwestii

Pisz to, co mówi postać, a nie to, co powiedziałbyś ty. Kwestie paczki to scenariusz, który gra ktoś inny, a te działające zostawiają miejsce na interpretację, zamiast same zawierać żart — kwestia, która jest już zabawna na papierze, zostanie przeczytana płasko, bo grającemu nie zostało nic do dodania.

Potem rozpisz czasy. Każda kwestia potrzebuje początku i końca mierzonych względem wideo, a punktem odniesienia jest to, żeby ktoś czytający w naturalnym tempie kończył mniej więcej wtedy, kiedy kończą się usta. Nieco hojnie jest lepiej niż nieco ciasno: kto nie mieści się w czasie, wycina słowo i brzmi pośpiesznie, a kto ma chwilę zapasu, po prostu ją przytrzymuje.

Rób to na przebiegu fali, a nie licząc. Mowa ma widoczny kształt, a ustawienie początku kwestii w miejscu, gdzie dźwięk się porusza, jest szybsze i dokładniejsze niż jakiekolwiek przewijanie tam i z powrotem.

Czym to zrobić

Paczkę można złożyć ręcznie — edytor wideo do cięcia, edytor tekstu do kwestii i cierpliwość do czasów. Sporo dobrych paczek powstało dokładnie tak i warto zrobić to raz, żeby zrozumieć, czym jest ten format.

Są też edytory zrobione specjalnie do tego, które wczytują paczkę, pokazują jej kwestie na tle przebiegu fali i zapisują ją z powrotem. Przeglądarkowy edytor PartyDuba jest jednym z nich: otwiera paczki Choicer Voicer i Voxalike, oznacza, kto kiedy mówi, i eksportuje do obu formatów — co przy okazji załatwia konwersję do Ogg Theora w ramach eksportu, a nie jako osobny obowiązek. Otwarcie i edycja paczki są darmowe, a robi go ta sama osoba, która prowadzi tę stronę, o czym warto wiedzieć przed kliknięciem.

Otwórz przeglądarkowy edytor paczek

Doprowadzenie wideo do porządku

Gra dekoduje Ogg Theora. W czymkolwiek zmontujesz scenę, plik trafiający do paczki musi wyjść po drugiej stronie jako wideo Theora w kontenerze Ogg, inaczej paczka zainstaluje się bez zarzutu i nic nie odtworzy.

Przy okazji zachowaj rozsądną rozdzielczość. Theora to stary kodek i nie jest wydajny; scena w 1080p zakodowana do niego daje plik kilka razy większy niż MP4, od którego zacząłeś, dla sceny oglądanej na kanapie. 720p jest dla tej gry hojne i utrzymuje paczkę na tyle małą, że ludzie faktycznie ją pobiorą.

Publikowanie

Najpierw ją przetestuj, na komputerze innym niż ten, na którym ją robiłeś, z kimś, kto nie czytał kwestii. Dwie rzeczy psują się w tym teście i nigdzie indziej: paczka zagnieżdżona o jeden folder za głęboko oraz czasy, które wydawały się dobre autorowi, a wszystkim innym spóźniają się o pół sekundy.

Potem umieść ją tam, gdzie ludzie patrzą. GameBanana to miejsce, gdzie publikuje się paczki do tej gry i gdzie nowa zostaje znaleziona; kanały społeczności to miejsce, gdzie gra się w nią najpierw. Napisz, co to za scena, ile trwa i ilu grających wymaga — tych trzech rzeczy szuka ktoś przeglądający listę, a paczka, która je pomija, przegrywa z taką, która ich nie pomija.